เปรียบเทียบเส้นทางเทรกกิงคลาสสิกของทิเบต — กันเดนไปซัมเย ซูร์ปูไปยังปาเชน เอเวอเรสต์ และโคราเขาไกรลาส — พร้อมใบอนุญาต ฤดูกาล และความแตกต่างของการเทรกกิงแบบกางเต็นท์ที่นี่กับเนปาล
คำตอบโดยย่อ: การเทรกกิงในทิเบตคือการกางเต็นท์ ไม่ใช่การเดินพักตามทีเฮาส์ (teahouse) — ไม่มีเครือข่ายลอดจ์แบบเนปาล ทุกเส้นทางจึงต้องมีไกด์ สัตว์บรรทุกของหรือรถสนับสนุน และเต็นท์ของคุณเอง เส้นทางคลาสสิกคือ กันเดนไปซัมเย (สี่วัน) ซูร์ปูไปยังปาเชน (Yangpachen) (สามถึงสี่วัน) ทิงรีเก่าไปเอเวอเรสต์เบสแคมป์ (สามถึงสี่วัน) และโคราเขาไกรลาส (สามวัน) ฤดูกาลคือปลายเมษายนถึงต้นมิถุนายน และกลางกันยายนถึงปลายตุลาคม ความยากเกือบทั้งหมดอยู่ที่ความสูง ไม่ใช่ภูมิประเทศที่ต้องใช้เทคนิค
หลายคนมาถึงโดยคาดว่าทิเบตจะเหมือนเส้นทางอันนาปุรณะเซอร์กิต (Annapurna Circuit) ที่มีอารามงดงามกว่า แต่ไม่ใช่เช่นนั้น ไม่มีลอดจ์ ไม่มีป้ายเมนู ไม่มีสายนักเดินที่ไหลเรื่อยให้เดินตาม สิ่งที่มีแทนคือความว่างเปล่าอันแท้จริง: เส้นทางหลายวันที่คุณข้ามช่องเขาสูง 5,000 เมตร กางเต็นท์ข้างลำธาร และพบกับชนเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนแทนที่จะเป็นกลุ่มนักเทรก
ความว่างเปล่านั้นคือเสน่ห์ และก็เป็นเหตุผลที่การเทรกกิงที่นี่ต้องมีการจัดการมากกว่าประเทศเพื่อนบ้าน
กฎกติกาก่อนอื่น
นักเดินทางต่างชาติเทรกกิงในทิเบตด้วยตัวเองไม่ได้ กรอบเดียวกับที่กำกับทริปส่วนอื่นของคุณใช้บนเส้นทางเดินด้วย: คุณเดินทางกับเอเจนซีที่ได้รับใบอนุญาต มีไกด์ร่วมทาง และเส้นทางของคุณกำหนดว่าต้องมีใบอนุญาตใดบ้าง นอกจาก ใบอนุญาตเข้าทิเบต (Tibet Travel Permit) แล้ว พื้นที่เทรกกิงนอกลาซายังต้องมีใบอนุญาตเดินทางสำหรับชาวต่างชาติ (Alien's Travel Permit) และเส้นทางใดที่มุ่งไปทางเขาไกรลาสและตะวันตกสุดต้องมีใบอนุญาตเขตทหารและเขตจำกัด (Military / Restricted Area Permit) ด้วย ใบอนุญาตสำหรับเส้นทางจำกัดเหล่านั้นใช้เวลานานกว่ามากในการดำเนินการ — ควรวางแผนราวหนึ่งเดือน ไม่ใช่สองสัปดาห์
ผลในทางปฏิบัติคือ ไม่มีการตัดสินใจไปเดินเล่นเมื่อมาถึงแล้ว เส้นทางถูกกำหนดตั้งแต่ตอนจอง เพราะเอกสารถูกกำหนดตั้งแต่ตอนจอง
เส้นทางคลาสสิก
กันเดนไปซัมเย — เส้นทางที่คนส่วนใหญ่หมายถึง
ระยะทางราว 80 กิโลเมตรใน 4 วัน เชื่อมสองอารามที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของพุทธศาสนาแบบทิเบต คุณเริ่มต้นที่สูงที่กันเดน เหนือ 4,500 เมตร ข้ามช่องเขาชูกลา (Shug-la) ที่ราว 5,250 เมตร และช่องเขาชีตูลา (Chitu-la) ไม่นานหลังจากนั้น จากนั้นลงอย่างต่อเนื่องผ่านหุบเขาทุ่งเลี้ยงสัตว์สู่ซัมเยที่ราว 3,600 เมตร
ที่นี่เป็นเส้นทางเทรกที่รู้จักมากที่สุดในทิเบตด้วยเหตุผลที่ดี: การเดินไม่ต้องใช้เทคนิค เส้นทางจากอารามสู่อารามทำให้แต่ละวันมีรูปทรง และการลงเขาทำให้คุณจบที่ระดับต่ำกว่าตอนเริ่ม แต่ก็ยังเรียกร้องมาก ช่องเขาสองแห่งเหนือ 5,000 เมตรภายใน 4 วันต้องการให้คุณมาถึงโดยปรับตัวกับความสูงมาอย่างเหมาะสม
ซูร์ปูไปยังปาเชน
สามถึงสี่วัน ระยะทางราว 60 กิโลเมตร ข้ามช่องเขาลาซาร์ลา (Lasar-la) ที่ราว 5,300 เมตร สูงกว่าและเงียบเหงากว่ากันเดน–ซัมเย ใช้เวลาบนทุ่งหญ้าเปิดของชนเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนมากกว่า และบนเส้นทางที่เป็นทางชัดเจนน้อยกว่า เริ่มต้นใกล้ลาซา จึงใส่ในแผนการเดินทางได้ง่าย และไปสิ้นสุดใกล้บ่อน้ำพุร้อนยังปาเชน
ทิงรีเก่าไปเอเวอเรสต์เบสแคมป์
สามถึงสี่วัน เดินเท้าเข้าหาหน้าผาด้านเหนือแทนการนั่งรถ ข้ามช่องเขาลัมนาลา (Lamna-la) ที่ราว 5,200 เมตร และไปถึงรองบุกโดยมีภูเขาอยู่ตรงหน้าตลอดทั้งวันสุดท้าย สำหรับใครที่รู้สึกว่าการขับรถเข้าไปยัง เอเวอเรสต์เบสแคมป์ ง่ายเกินไป นี่คือคำตอบ
คังชุง — หน้าผาด้านตะวันออกของเอเวอเรสต์
ตัวเลือกจริงจัง: แปดถึงสิบวันจากหุบเขาคาร์ตา (Kharta) ข้ามช่องเขาลังมาลา (Langma-la) เข้าสู่หุบเขาสีเขียวที่มีธารน้ำแข็งซึ่งแทบไม่มีใครเห็น ใต้หน้าผาของเอเวอเรสต์ที่มีคนไปน้อยที่สุด ยาวกว่า เปียกกว่า และยากกว่าเส้นทางอื่นในรายการนี้อย่างมาก และมีความเสี่ยงเรื่องสภาพอากาศจริง คุ้มค่าหากคุณมีวันและมีแรงขา
การเดินโคราเขาไกรลาส
ระยะทาง 52 กิโลเมตรใน 3 วันรอบภูเขาที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในเอเชีย ข้ามช่องเขาดรอลมาลาที่ 5,630 เมตร — จุดที่สูงที่สุดที่นักเทรกส่วนใหญ่ในทิเบตจะเคยยืนอยู่ มีที่พักง่าย ๆ แบบเกสต์เฮาส์ตลอดเส้นทาง ทำให้นี่เป็นเส้นทางเดียวที่ไม่ใช่ทริปกางเต็นท์ สั้นแต่ไม่ง่าย และอยู่ปลายทางของการเดินทางทางบกที่ยาวนาน ดู คู่มือการแสวงบุญไกรลาส
ซาลูไปนาร์ทัง
สองถึงสามวันใกล้ชิกัตเซ ส่วนใหญ่อยู่ต่ำกว่า 4,300 เมตร เดินตามเส้นทางการค้าโบราณระหว่างสองอาราม เป็นตัวเลือกที่ชัดเจนหากคุณอยากลองชิมการเทรกกิงโดยไม่ต้องทุ่มทั้งทริปให้กับมัน หรือหากกลุ่มมีระดับสมรรถภาพร่างกายต่างกัน
ดูสรุปได้อย่างรวดเร็ว
| เส้นทาง | วัน | ความสูงสูงสุด | ความยาก |
|---|---|---|---|
| ซาลู – นาร์ทัง (Shalu – Nartang) | 2–3 | ~4,300 เมตร | ง่าย |
| กันเดน – ซัมเย | 4 | ~5,250 เมตร | ปานกลาง |
| ซูร์ปู – ยังปาเชน | 3–4 | ~5,300 เมตร | ปานกลาง |
| ทิงรีเก่า – เอเวอเรสต์เบสแคมป์ | 3–4 | ~5,200 เมตร | ปานกลาง |
| โคราเขาไกรลาส | 3 | 5,630 เมตร | ปานกลางถึงยาก |
| คังชุง (Kangshung) / หน้าผาด้านตะวันออก | 8–10 | ~5,330 เมตร | ยาก |
ช่วงเวลาที่ควรไป
มีสองช่วงที่เหมาะ ปลายเมษายนถึงต้นมิถุนายน ให้อากาศแห้งและคงที่ ทัศนียภาพภูเขาแจ่มใส และคืนที่หนาวเย็น กลางกันยายนถึงปลายตุลาคม คือฤดูของผู้ช่ำชอง: แสงสวยที่สุด อากาศใสที่สุด และฝูงชนช่วงฤดูร้อนจากไปแล้ว แลกกับคืนที่หนาวขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเข้าสู่ปลายตุลาคม
กรกฎาคมและสิงหาคมอบอุ่นและเขียวขจีที่สุด แต่มรสุมเข้าถึงหิมาลัยตอนใต้และตะวันออก ซึ่งหมายถึงเมฆบนยอดเขาและโคลนบนเส้นทาง การเทรกกิงฤดูหนาวที่ความสูงเช่นนี้เหมาะกับคณะสำรวจ ไม่ใช่การท่องเที่ยว รายละเอียดรายเดือนอยู่ใน ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเที่ยวทิเบต
การเทรกกิงมีการสนับสนุนจริงอย่างไร
สัตว์บรรทุกของ — จามรีหรือม้าพร้อมคนเลี้ยง — ถูกว่าจ้างที่จุดเริ่มต้นเส้นทางและบรรทุกเต็นท์ อาหาร และอุปกรณ์หนักของกลุ่ม คุณเดินพร้อมเป้ใบเล็ก รถสนับสนุนมักรอพบเส้นทางทุกจุดที่ตัดกับถนน พร้อมกระเป๋าสัมภาระที่คุณไม่จำเป็นต้องใช้ระหว่างเดิน ไกด์ของคุณเดินไปกับคุณ และพ่อครัวเดินทางไปกับกลุ่มในเส้นทางที่ยาวกว่า
นำรองเท้าบู๊ต ถุงนอน และเสื้อผ้าหลายชั้นของคุณเอง ส่วนเต็นท์ เสื่อรอง และอุปกรณ์ทำอาหารมากับทริป เมื่อเริ่มเดินแล้วไม่มีที่ซื้อของและไม่มีอะไรให้เติม สิ่งที่ออกจากจุดเริ่มต้นเส้นทางก็คือสิ่งที่คุณมี
สมรรถภาพร่างกาย และสิ่งที่เป็นตัวตัดสินจริง ๆ
คุณไม่ต้องมีทักษะด้านเทคนิคสำหรับเส้นทางใด ๆ ข้างต้น สิ่งที่ต้องมีคือความสามารถในการเดินห้าถึงเจ็ดชั่วโมงต่อวัน บนพื้นที่ขรุขระ ด้วยออกซิเจนประมาณครึ่งหนึ่งของที่คุณคุ้นเคย
ส่วนสุดท้ายนั้นคือเรื่องทั้งหมด นักวิ่งที่แข็งแรงซึ่งเพิ่งบินมาถึงลาซาเมื่อวานจะลำบากบนช่องเขาชูกลา ส่วนนักเดินที่มีสมรรถภาพปานกลางซึ่งใช้เวลาสี่วันบนที่สูงมาก่อนจะไม่มีปัญหา ควรใส่การปรับตัวกับความสูงไว้ในแผนการเดินทางก่อนเริ่มเทรก ไม่ใช่ในตัวการเทรกเอง — ดู แผนการปรับตัวกับความสูง และอ่านเรื่อง อาการแพ้ความสูง ก่อนตัดสินใจ
มีข้อควรรู้เชิงปฏิบัติสองข้อที่ตามมา การลงสู่ที่ต่ำคือการรักษาอาการเจ็บป่วยจากความสูง และในการเทรก การลงหมายถึงการเดินหรือขี่ม้าออกมา ซึ่งใช้เวลาหลายชั่วโมงไม่ใช่ไม่กี่นาที — เราจึงวางแผนเส้นทางให้มีจุดอพยพ และใส่ใจอาการตั้งแต่เนิ่น ๆ อย่างจริงจัง และไม่ควรเริ่มเทรกภายในสามวันแรกหลังมาถึงที่ราบสูง ไม่ว่าปฏิทินจะบอกอย่างไร
เหมาะกับทริปของคุณหรือไม่
การเทรกกิงเหมาะกับคนที่อยากสัมผัสที่ราบสูงด้วยจังหวะก้าวเดิน และพอใจที่จะแลกความสบายกับความกว้างขวาง หากคุณอยากชมอาราม ทะเลสาบ และเอเวอเรสต์จากรถ พร้อมน้ำอุ่นอาบตอนจบของทุกวัน ทัวร์มาตรฐานจะทำให้คุณมีความสุขกว่า และไม่มีอะไรน่าอาย
หากสนใจ บอกเราว่าคุณมีกี่วันและเคยรับมือกับความสูงมามากน้อยแค่ไหน แล้วเราจะบอกว่าเส้นทางใดเหมาะกับทริปของคุณอย่างตรงไปตรงมา เริ่มด้วยการส่งข้อความ
วางแผนเที่ยวทิเบตกับเรา
จัดการใบอนุญาตให้ ไกด์ท้องถิ่น ราคาโปร่งใส บอกวันเดินทางของคุณ แล้วเราจะส่งแผนการเดินทางที่ออกแบบเฉพาะคุณให้
คำถามที่พบบ่อย
ไม่ได้ นักเดินทางต่างชาติเทรกกิงกับเอเจนซีที่ได้รับใบอนุญาตและไกด์ และเส้นทางกำหนดว่าต้องมีใบอนุญาตใด — ใบอนุญาตเดินทางสำหรับชาวต่างชาติสำหรับพื้นที่นอกลาซา และใบอนุญาตเขตทหารและเขตจำกัดสำหรับเขาไกรลาสและตะวันตกสุด เนื่องจากเอกสารถูกกำหนดตั้งแต่ตอนจอง เส้นทางจึงถูกกำหนดตั้งแต่ตอนจองด้วย
